Er kan een punt komen waarop je beseft dat het ouderschap niet voor jou is weggelegd. Misschien heb je bijna alles geprobeerd en zijn er alleen nog enkele (medische of alternatieve) opties over die je niet meer wilt of kunt proberen.
Rouwproces
Als je eenmaal beseft en accepteert dat je kinderloos blijft, kom je op een gegeven moment in een rouwproces. Dat proces kan bij mannen en vrouwen verschillend verlopen. Bij vrouwen is het vaak een fysieker gevoel. Het enige wat je kunt doen, is je eigen gevoelens en die van je partner serieus nemen.
Ongrijpbaar verdriet
Eén van de kenmerken van verdriet over ongewenste kinderloosheid is dat je eigenlijk rouwt om iets dat er nooit is geweest. Dat gevoel kan ook vaker in je leven terugkomen, bijvoorbeeld bij het ouder worden en het zien van de kinderen van vrienden en familie bij wie het wel gelukt is. Een ander kenmerk is dat je vaak vragen uit je omgeving krijgt, zoals: "Heb je ook kinderen?" Of: "Wilde jij geen kinderen?"
Wapen je tegen vragen
Om het rouwproces goed in te gaan, is het belangrijk dat je het verdriet erkent en dat je naaste omgeving dit ook doet. Op (soms domme) vragen uit je omgeving kun je bedacht zijn en je voorbereiden. Bijvoorbeeld door een goed standaardantwoord te verzinnen waarmee je ook meteen duidelijk maakt dat je er liever niet over wilt praten.
Acceptatie
Het kan moeilijk zijn om kinderloosheid te accepteren, zeker als je lange tijd heel intensief met kinderen krijgen bezig bent geweest. Als je je aandacht weer verlegt naar andere dingen zal het beter gaan. Het rouwproces is iets waar je zelf door moet. Informatie, ondersteuning of gesprekken kunnen helpen. Uiteindelijk is het zeker mogelijk om ermee in het reine te komen. Het feit dat je zo graag zoveel van een kind zou willen houden, blijft iets moois.
Heb je vragen, dan kun je terecht bij de FIOM voor meer informatie en ondersteuning.
